The Bird Experience
Band
The Bird Experience is rauw verlangen op ritme gezet,
zweet dat glanst op de huid, de brand van whisky op een gespleten
lip. Ontstaan in het hoofd van componist, zanger en
harmonicaspeler Mees Vullings (the Bird) is het een mix van
blues doordrenkt met moeraswater en psychedelica
die hallucineren onder circustlichten, terwijl de roekeloze
geest van jazz altijd op de bijrijdersstoel meerijdt.
Nadat the Bird het schrijven van wat het debuutalbum van de band
zou worden had afgerond, kristalliseerde de bezetting in 2025
alsof ze was opgeroepen: organist Pedro Croes, gitarist
Redmer Kamsma, bassist Dylan van de Grift, drummer
Lars Douma en percussionist Ishmerai Gill vonden allemaal
hun weg in de cirkel. Binnen slechts vier maanden van samen
schaven aan de nummers en het toevoegen van ieders
persoonlijke mojo, stapte het pas gevormde The Bird Experience
de legendarische Wisseloord Studios binnen om een livesessie
op te nemen, bedoeld als een voorproefje van wat ze aan het
brouwen waren. Twee maanden later produceerden ze hun
debuutalbum zelf, met gitarist Redmer achter de knoppen.
Voor de albumopnames werd de band uitgebreid tot een
twaalfkoppige formatie, inclusief een blazerssectie en
achtergrondzangers. Kort na het uitbrengen van de livevideo’s
werd de band opgepikt door Radar Agency en tekende ze een
platencontract bij Suburban Records — allemaal nog vóór ze
ook maar één optreden hadden gespeeld. Een gedurfd eerste
hoofdstuk dat boekdelen spreekt over de gedrevenheid van de
band en, als er iets is, hint naar een uitzonderlijk heldere
toekomst.
Hun aankomende titelloze debuutalbum paradeert met een sexy,
ongetemde swagger en levert een brede variatie: van
carnavaleske achteraf-blues tot maniakale, antikapitalistische
slow burners en aanstekelijke, voet-meetikkende funk, terwijl
het geheel een overkoepelend, herkenbaar geluid behoudt.
De mondharmonica is hier geen nostalgische terugblik.
Het is het middelpunt — soms gehanteerd als een wapen,
dan weer als de stem van een geliefde. Elegant als een
verpletterde fluwelen handschoen, smerig als de vloer waarop
die terechtkomt.
“Door zijn innerlijke Paul Butterfield, Lester Butler of zelfs
Screamin’ Jay Hawkins aan te spreken, laat dit project Mees’
ongebreidelde passie zien voor rauwe, intense rhythm-and-blues
en bluesrock. Het is geweldig om een echt getalenteerde, jonge
muzikant uit Nederland te zien opstaan, die uitbundigheid en
energie toevoegt aan deze klassieke stijlen.”
– Walter Hoeijmaker (Roadburn)
“De invloeden komen uit blues, psychrock, jazz, funk en nog
veel meer, maar met de passie en het muzikale vakmanschap
dat hier wordt getoond, doet het me vooral denken aan
Eric Burdon & War. Het barst van het muzikale vuur en puur
vuurwerk, en groovet als een dolle. Een toekomstige klassieker
in wording?”
– Cor Schilstra (Rockportaal)